Berichten

Berichten uit september, 2012 weergeven

Drie tips van Ignatius inzake communicatie

Afbeelding
In 1546 schreef Ignatius een brief aan de drie gezellen (Lainez, Salmerón en Favre) die hij naar het Concilie van Trente had gestuurd. Zij zouden daar een belangrijke rol spelen als geestelijke begeleiders van de concilievaders en als theologische experten van de Paus. In deze brief geeft Ignatius precieze instructies over hoe te communiceren.

Hieronder vindt u drie concrete tips van Ignatius uit deze brief.

1. Ik zou langzaam in het spreken zijn, bedachtzaam en minzaam, vooral bij de bekrachtiging van die dingen die op het concilie onderhandeld worden of zouden kunnen besproken worden.

2. Ik zou langzaam in het spreken zijn zodat het luisteren voor mij nuttig wordt, vooral rustig om opvattingen, gevoelens en wil van de anderen die aan het woord zijn, te vernemen en te leren kennen, om zo dan beter te kunnen antwoorden of te zwijgen.

3. Wanneer over het één of ander gesproken wordt, dan geef je redenen aan beide kanten (partijen), zodat je niet toont door het eigen vooroordeel verhin…

Allen barbaars?

Afbeelding
We reizen snel en we stoppen zelden. We luisteren naar fragmenten. Nooit naar het geheel. Schrijven doen we op onze telefoon. We trouwen niet voor altijd. We kijken naar filmen zonder de bioscoop binnen te gaan. We beluisteren voordrachten online eerder dan boeken te lezen. Heel deze wijze van in het leven staan zonder wortels en zonder gewicht brengt een leven voort dat ons uiterst aantrekkelijk en zinvol lijkt. Alles is te vinden aan de oppervlakte. Ook de zin wordt daar geschreven.”
Deze cultuuranalyse las ik in een artikel van een Italiaans journalist (Alessandro Baricco). Hij beschouwt deze evolutie helemaal niet als negatief en ziet heel wat positieve aspecten in de komst van wat hij noemt de “barbaren” (waartoe hij ook zichzelf rekent).
Zelf herken ik heel wat van die lapidaire beschrijving van onze postmoderne werkelijkheid. Waar ik hem niet volg is zijn claim dat de zin voortaan niet meer te vinden is in de diepte, maar wel aan de oppervlakte (oppervlakkigheid). Zozeer als er …

Heerlijk én onverbiddelijk

Afbeelding
U weet het, het internet is een even heerlijk als onverbiddelijk medium. De mogelijkheden ervan nemen alsmaar toe. De keerzijde is dat je voortdurend je gewoontes moet aanpassen aan de alsmaar snellere evolutie.
Om die reden, u heeft het al gemerkt, heb ik de layout van deze blog veranderd. Amper 2 jaar oud, was de template hopeloos verouderd.
Ik geef u twee tips mee. 
1. Wil u naar de links, het archief ...van de blog, ga dan met de cursor naar de smalle verticale zwarte  balk aan de rechterzijde die meteen zal openvallen.
2. Links boven ziet u staan "Magazine". Als u met de cursor daarop komt staan, valt een menu open. Daar kan u kiezen voor andere templates (opmaak). Verkiest u  bv de vorige layout, dan volstaat het om te klikken op "Classic".
Ad majorem Dei gloriam!


Herken je het?

Afbeelding
Herken je het? Ons verlangen stoot steeds weer op de onzekerheid die het leven kenmerkt.

Durf je het aan om risico’s te nemen?
Aangrijpend want heel herkenbaar videoverhaal


Ze zijn revolutionair ...

Afbeelding
Enkele dagen geleden ging de evangelielezing van de dag over de zaligsprekingen.

In Gewijde Ruimte stond volgende korte commentaar. Zelden las ik zo'n indringende en bondige commentaar op de zaligsprekingen.

"De zaligsprekingen slaan in als een granaatregen. Ze zijn revolutionair. 

Elk van de zaligsprekingen daagt ons comfortabel, zorvuldig opgebouwd waardensysteem uit. 

De grootste schat en vreugde is niets anders te bezitten dan God. Ik moet bevrijd worden van alle nutteloze zaken en banden."



Rood: een banaal verhaal

Er bestaan andere en betere versies van dit video-verhaal.
De onderliggende idee blijft eenvoudig en sterk.
Pesten is van alle tijden.  Meestal is het slachtoffer op zijn eentje machteloos.  De remedie is vaak eenvoudig. Ze heet solidariteit, vriendschap, eenvoudig verzet …

Wat je kan leren op het sterfbed van een oude dame

Afbeelding
Gisteren mocht ik voorgaan in de uitvaart van Mia, 95 jaar oud. Graag deel ik met u de homilie.
We hoorden zonet een vreemd verhaal. Het is een van de oudste verhalen uit het Johannesevangelie, een verschijningsverhaal. De verrezen Jezus verschijnt er aan een goede vriendin van Hem, Maria Van Magdala. Zij is kapot van verdriet. De dood van Jezus heeft haar wereld doen ineenstorten. Ok, haar goede vriend Jezus had wel tussen de lijnen door aangekondigd dat het leven en de liefde in Hem zo sterk waren, dat niets die kapot zouden kunnen krijgen, ook de dood niet. Maar als de verrezen Heer in persoon voor haar verschijnt, dan herkent zij Hem niet.
De ontmoeting die ons beschreven werd, verwijst naar de kern van het christelijk geloof. Ze verwijst naar heel bijzondere ervaringen van een nieuwe aanwezigheid van de gestorven en verrezen Jezus onder de mensen. Het  zijn de getuigenissen over deze ervaringen die aan de oorsprong liggen van het christendom. Laten we die tekst even van dichterbij …

Een verhaal over drie zussen

Afbeelding
De paralympische spelen voor mensen met beperkingen hebben als onverwacht effect dat het abortusvraagstuk opnieuw ter discussie wordt gesteld.

Ook in dit aangrijpend video-getuigenis over het leven van drie zusjes ergens in Vlaanderen wordt de vraag van abortus en euthanasie op een "andere wijze" gesteld.

De wandeling van meneer Périer (3/3)

Afbeelding
In dit romannetje  (Ten Have Baarn, 2003)  beschrijft Maurice Bellet, priester, theoloog en psychoanalist, hoe meneer Périer, een onbeduidend burgermannetje, zonder het zelf te beseffen, een mystieke ervaring krijgt. Geleidelijk aan gaat dit zijn grijze leven van binnen uit veranderen.
In dit derde uittreksel beschrijft Bellet, aan het einde van de roman, het nieuwe zelfbewustzijn van meneer Périer.
Hij ziet. Hij … ziet een stralend visioen. En hij ziet dat hij ziet. Niet dat hij nadenkt of zich aan bespiegelingen overgeeft. Allerminst. Er is geen enkele afstand,  hij zit er middenin, hij bevindt zich binnen de blik die hij op alle dingen werpt, dingen die door zijn liefdevolle blik langzaam ontwaken, zodat Jean Périer helemaal lichtend wordt – want het oog is de lamp van het lichaam.
Natuurlijk ziet hij wat hij altijd gezien heeft: de waterpartij, de fontein … de kinderen die hollen en de moeders die opletten, en vlak bij hem de ezels die terugkomen. Maar wat hij ziet is de lichtende ke…

Grof maar pertinent

Afbeelding
Toegegeven, het is grof. Maar het stelt wel een pertinente vraag. Hoe gaan we om met onze boosheid. Of ruimer, hoe gaan we om met onze kwetsuren?
Gaan we naar de eigenlijke oorzaak? Of verkiezen we te vluchten in makkelijke en vooral "veilige" vluchtwegen?
En wie betaalt dan de prijs?

Gaat dit over onnozele naïviteit?

Afbeelding
Houd van de moslims en bid voor hen, het zijn jullie broeders. »
Is dit de uitdrukking van een bijna provocerende  “onnozele naïviteit”  of gaat het hier over iets anders.
Deze woorden kwamen uit de mond van Paus Benedictus voorbije zaterdagavond. Uiteraard, in het kader van een veel ruimere, genuanceerde toespraak. Hij sprak ze uit in Libanon tot de Patriarchen van het Midden-Oosten:  mannen die allen leven in landen waar de christenen de grootste moeite hebben om te overleven als geloofsgemeenschap.
Ik vermoed dat het dus wel degelijk over “iets anders” gaat.

Caritas richt zich tot elke medemens. Gods liefde is onverdiend, zo maar. Dat maakt haar kwetsbaar. Maar is net zo goed haar kracht. Christenen kunnen geen christenen zijn en hebben dus ook geen toekomst als zij niet leven vanuit en voor die caritas.
Dat geldt voor het Nabije Oosten. Dat geldt net zo goed voor ons.
Ja, die Benedictus ... is echt een stevige jongen. Hij wéét wat het betekent om christen te zijn. Hij zegt het o…

Hélène et Franck

Afbeelding
Gisteren mocht ik in Amiens het huwelijk inzegen van twee jonge vijftigers. Graag deel ik met u de homilie.
Chers Hélène et Franck,
Je ne suis pas près d’oublier le coup de fil qu’Hélène m’a passé au début du mois de mars pour m’annoncer votre projet de mariage. C’était une explosion de joie. Et lorsque nous avons passé quelques jours ensemble pour préparer votre mariage, il a été beaucoup question de cette joie et du bonheur qui vous habitent. A travers les lectures que nous venons d’entendre vous avez voulu exprimer, me semble-t-il, quelque chose du grand désir qui vous habite, mais aussi d’une lucidité et d’une conscience des limites, qui sont également les vôtres.
Regardons ces lectures de plus près, et concentrons-nous sur le texte qui peut étonner le plus, le récit que fait Saint Marc de la rencontre entre Jésus et le jeune homme riche. A première vue, ce récit semble raconter un échec. Quelqu’un sent le désir de se mettre à la suite du Christ et se rapproche de Lui. Seulement, ap…

De wandeling van meneer Périer (2/3)

Afbeelding
In dit romannetje  (Ten Have Baarn, 2003)  beschrijft Maurice Bellet, priester, theoloog en psychoanalist, hoe meneer Périer, een onbeduidend burgermannetje, zonder het zelf te beseffen, een mystieke ervaring krijgt. Geleidelijk aan gaat dit zijn grijze leven van binnen uit veranderen.
In dit tweede uittreksel beschrijft Bellet de nieuwe blik van Meneer Périer aan de hand van een voorbeeld.
Hij ging dus met lijn 39 van zijn wijk naar de rechteroever van de Seine. … toen een jonge vrouw tegenover hem kwam zitten. Dadelijk bekoorde ze hem. Niet dat hij erotische gedachten mbt haar koesterde; het was iets veel ernstigers. Hij voelde zich sterk tot haar aangetrokken. Hij keek haar aan; en dit gezicht bracht hem zo in vervoering dat hij niet merkte dat hij haar langdurig strak aankeek. De jonge vrouw wendde haar hoofd naar rechts en naar links, toen keek ze hem recht in zijn gezicht en zei ten slotte op koele toon: “Wat is er met me aan de hand?” “Wat bedoelt u” zei meneer Périer. “Waarom ki…

Vrijheid heeft zijn prijs

Afbeelding
Het is zo makkelijk en voor de hand liggend om voorgeprogrammeerde paden te volgen.
Op zoek gaan naar je eigen weg vraagt vaak moed. Het kan “storen”.
Vrijheid, echte vrijheid, heeft zijn prijs.



De wandeling van meneer Périer (1/3)

Afbeelding
In dit romannetje  (Ten Have Baarn, 2003)  beschrijft Maurice Bellet, priester, theoloog en psychoanalist, hoe meneer Périer, een onbeduidend burgermannetje, zonder het zelf te beseffen, een mystieke ervaring krijgt. Geleidelijk aan gaat dit zijn grijze leven van binnen uit veranderen.
In dit eerste uittreksel beschrijft Bellet de mystieke ervaring.
Wat ziet hij? Monsters, hersenschimmen, goden die uit de hemel neerdalen? …  Niets van dat alles. Nee, meneer Périer ziet wat iedereen ziet: de ronde waterpartij, de fontein, de mensen op de stoelen, een ventje dat achter een wegvliegende duif aanholt, … En hij ziet de open hemel.
Wat meneer Périer ziet is zo onverwacht, hij is er zo slecht op voorbereid, het heeft zo weinig gemeen met al wat er mogelijk in zijn hoofd omgaat dat hij niet eens weet dat hij een visioen heeft. Hij heeft slechts een wonderlijk gevoel van warmte, zachtheid en alomvattende welwillendheid; het licht lijkt weldadiger en scherper te zijn, de gezichten lieftalliger, de…

Een heel eenvoudig antwoord

Afbeelding
Ik ben er best blij mee dat men mij een optimist noemt. Maar mijn optimisme is niet van de utopische soort. Het is gegrond in hoop.
Wat is een optimist? Wat mij betreft is het antwoord hierop heel eenvoudig: het gaat over een persoon die ervan overtuigd is dat God weet, kan en zal doen wat het beste is voor de mensheid.
Pedro Arrupe sj
Met dank aan Pascal Calu.

De laatste ontmoeting

Afbeelding
Op 2 juni 2012 vond de laatste ontmoeting plaats tussen Kardinaal Martini sj en Paus Benedictus XVI. Aanleiding was de komst van de Paus naar Milaan voor de wereldontmoeting van de families. Onderstaande beelden tonen een door ziekte afgetakelde Martini. De beelden van de begroeting zijn aangrijpend. Het spel van de handen en de wederzijdse omhelzing spreken boekdelen over wat Kerk-zijn betekent, in en doorheen de verscheidenheid.
Hier vindt u het "testament" van kardinaal Carlo Maria Martini sj

Je kiest er niet voor

Afbeelding
Je kiest er niet voor. 
Of ze nu aangeboren of verworven zijn, niemand vindt  beperkingen “leuk”. En toch hebben menselijke waardigheid en schoonheid er veel mee te maken. 
Het komt er niet  op aan er van af te geraken. Wel om te leren er mee om te gaan.

Niet zo maar een attractie méér

Afbeelding
Een indrukwekkend aantal decibels: muziek, machines en gillende meisjes. Dat hoort bij een wandeling langs de Leuvense kermis. Attracties die ik nog nooit gezien had. Best leuk, zolang ik er tenminste zelf niet op hoef …  
Tussen een schietkraam en een hamburgertent door zag ik plotsklaps de blauwe zwaailichten van ambulances. Ik had de wagens niet horen aankomen. Op de grond bleek een boom van een kerel te liggen, met ontbloot bovenlijf. Meer dan waarschijnlijk een kermisganger. Een medisch urgentieteam stond rondom hem opgesteld en diende hartmassage toe. De gezichten stonden op heel ernstig.
Neen, toch niet gewoon een attractie méér. Het viel me op dat de omstaanders op een schroomvolle afstand bleven staan. Zo ook hield het personeel uit de winkels aan de overkant discretie in acht. 
De grote meerderheid van de kermisgangers had niets in de gaten. Leven en  dood. Plezier en pijn. Zo maar, door mekaar.
“Hoe kwetsbaar is ’t hier beneden”.

Vermaning

Afbeelding
Wil een vermaning van enig nut zijn, dan moet ofwel wie vermaant gezag hebben ofwel wie vermaand wordt liefde ervaren.

Ignatius

Ik zou het niet beter kunnen zeggen.

Afbeelding
De voorbije dagen heb ik op deze blog en ook op de andere internetmedia van de SJ heel wat geplaatst over Kardinaal Martini. Sommige lezers waren geschokt door de ongezouten kritiek van Martini over bepaalde aspecten van de Kerk, in het bijzonder in zijn laatste interview, zijn geestelijk testament.
Onderstaande reactie verscheen op de Facebookpagina van de SJ. Ze is even eenvoudig als glashelder. Ze neemt me de woorden uit de mond.
"Ik lees dat laatste interview met deze ingesteldheid: het is net uit liefde voor de Kerk dat iemand als C.M.Martini zo kritisch was. Het is pas als je iemand echt graag ziet, dat je ook de zwakke plekken mag, kan (en moet?) benoemen."



Wat als mannen nog kleinzeriger waren?

Afbeelding
In de serie ’t hoeft niet altijd serieus te zijn.
Toegegeven, het is een beetje bij het haar getrokken. Maar toch …

Met dank aan Anton de Wit

En mocht je de vraag eens omkeren ... ?!

Afbeelding
Gisteren is Kardinaal Martini ten grave gedragen in Milaan. Enkele weken geleden gaf hij zijn laatste interview. Hij gaf er drie aanbevelingen voor de toekomst van de Kerk. Hieronder vindt u de zijn derde aanbeveling aangaande de sacramenten. Hij schetst er glashelder de paradoxale impasse waarin de Kerk zich terzake bevindt: medicijn voor mensen die het moeilijk hebben en niet een middel om te straffen.


De sacramenten zijn geen middel om te straffen. Ze zijn een hulp voor mensen op verschillende momenten van hun levenstocht en wanneer ze het moeilijk hebben. 
Bieden we de sacramenten aan aan de mensen die nood hebben aan nieuwe kracht? Ik denk aan al diegenen die uit de echt gescheiden zijn, aan de hertrouwde koppels en aan de wedersamengestelde gezinnen. Zij hebben nood aan bijzondere bescherming. 
De Kerk houdt vast aan de onverbreekbaarheid van het huwelijk. Het is een genade als een huwelijk en een gezin slagen. … De houding die we aannemen ten overstaan van wedersamengestelde gezin…

Hoe een stuk hout de richting van de Kerk veranderde: een “inside anecdote” over Martini

Afbeelding
Vandaag, maandag 3 september 2012, wordt in Milaan Kardinaal Carlo Maria Martini sj begraven.
Kort nadat hij zich had teruggetrokken als aartsbisschop van Milaan, verhuisde Martini naar Israël. Sinds lang verlangde hij er naar om daar zijn passie voor de Bijbel opnieuw vrij spel te kunnen geven. Hij zou er meerdere jaren verblijven in de jezuïetengemeenschap van Jeruzalem. 
Toen Paus JP II in 2005 overleed moest de, toen reeds zieke (Parkingson) Martini naar Rome om deel te nemen aan het conclaaf. Onderstaande authentieke anecdote komt uit de pen van zijn toenmalige overste, Thomas Fitzpatrick sj.
Toen ik overste was van het Pauselijk Bijbelinstituut in Jeruzalem, voerde ik regelmatig Kardinaal Martini, lid van onze jezuïetengemeenschap, naar de luchthaven. Deze ritjes waren vaak de gelegenheid voor een leuke babbel. Maar die morgen was toch wel bijzonder. Ik was onder de indruk omdat een lid van mijn gemeenschap niet alleen zou deelnemen aan het conclaaf maar ook getipt werd als een …

Wat er kan gebeuren met een boze en opstandige man

Afbeelding
Met onderstaand indrukwekkend getuigenis van Eilis Cullen begint Gewijde Ruimte een nieuwe week .


Elf jaar geleden begon ik te studeren, een  boze en opstandige man. De boosheid kwam hiervan dat ik de indruk had dat God afwezig bleef bij al het lijden van mensen die ik kenden en liefhad.
Ik hoopte dat door de studie mijn probleem zou opgelost geraken. Zo besteedde ik tien jaren deeltijds aan studie, luisterend, lezend en schrijvend. Toen ik mijn MA in Bijbelse Studiën beëindigde en klaar was een thesis te schrijven over ‘Het lijden in het boek Job’, overviel mij een kanker, en die maakte aan al mijn plannen een einde. Zo kwam het dat het laatste essay dat ik schreef,  handelde over Marcus zijn verslag over het gebed van Jezus in Getsemane.
De nacht voor de operatie bracht ik door in de wachtkamer van de dienst spoedgevallen, mogelijk de slechtste ervaring van mijn leven. Ik voelde mij alleen en was door angst bevangen. De operatie was daar, met de kans  dat ik er niet door zou komen, e…

Het laatste gebed van Kardinaal Martini

Afbeelding
Gisterennamiddag is Carlo Maria Kardinaaal Martini sj overleden. Hij was aartsbisschop emeritus van Milaan en een wereldvermaard exegeet.
Onderstaand gebed schreef hij korte tijd voor zijn dood..

Ik dank God steeds opnieuw voor de wijze waarop Hij mijn levenbegeleid heeft; voor de vele mensen die Hij gedurende al die jaren aan mijn zijde heeft geplaatst.

Mijn hele leven heeft me getoond dat God goed is en dat Hij voor elk van ons de weg voorbereidt.

Ik heb zoveel gekregen. Ik heb gegeven wat ik kon.

Werkelijk, ik ben een voldaan man. Ik kom nu voor Hem te staan.