Lang leve de twijfel




Gelezen op “www.gewijderuimte.org

Twijfel kan een belangrijk onderdeel zijn van godsgeloof. Twijfel is eerlijk. Zonder momenten van twijfel blijft de ruimte voor groeiend vertrouwen en geloof al te beperkt.

Reacties

Anoniem zei…
Twijfel kan je ook een zwerver maken en dat komt ook niet ten goede.
Anoniem zei…
Ik heb een prof gehad vroeger die zei dat twijfel een teken van intelligentie is, dus ik heb de twijfel niet uit mijn leven verbannen maar ben gaan werken aan beter kunnen kiezen in twijfel. Ivo
Anoniem zei…
Onzin. Twijfel is een symptoom van een zwak geloof.
Anoniem zei…
Ik meen dat je moet oppassen met te eenzijdig denken volgens de oude natuur. Als je in de psalm leest: Gij weefde mij in de moederschoot enz. dan is het een valkuil om er meteen open ruggetjes en hazenlippen bij te halen, althans dat kan het zijn. Of als je alle schepsels beziet met hun eigenaardige vormen, hun volstrekte gedrochtelijkheid soms, hun schadelijkheid ook, kun je denken: ja maar is dat nu echt een heel bewust geknutseld geheel door een intelligente, steeds alerte en kiezende God? Zo van: laat ik bij dit hagedisje hier achter het voorpootjes nog een paar aardige vlekjes doen.Of laat ik deze paddenstoel nu eens zeer giftig maken en hem tegelijk sterk doen gelijken op een eetbare? Zo denken kan dood lopen in twijfel. Daarom focus ik zelf altijd liever op wat de zonde in mij verwoest heeft en hoe ik daar van weggetrokken en gered ben inderdaad door de openbaring van en het geloof in Jezus in mijn leven. Dan kan ik onmogelijk twijfelen. Het werkende, reinigende, verlichtende geloof dat mij veranderd heeft van een dode door de zonde, naar een echt mens. Van een keiharde egoïst naar iemand die altijd zoveel mogelijk open staat voor de noden van de ander. Dat is voor eens en voor altijd boven alle twijfel verheven omdat ik weet wie ik geweest ben. En de rest? Ondergeschikt, niet te veel vragen stellen, maar geloven als een kind: Ja Vader! Zegt Carlo Carretto en ik zeg het van harte mee. Niet twijfelen, maar werkelijk geloven dat wij om heilig te kunnen zijn lang niet alles hoeven te snappen, zolang wij maar snappen dat we ons eigen ik met de driften en het egoïsme moeten kraken.