Berichten

Berichten uit november, 2016 weergeven

Wie gooit er stenen naar een afgestorven boom? (Anthony de Mello sj)

Afbeelding
Een sociaal werkster deed haar beklag bij de meester. Ze zou toch zoveel meer goed kunnen doen voor de armen, mocht ze niet steeds weer tijd en energie moeten besteden om zichzelf en haar werk te verdedigen tegen laster en misverstanden. De meester luisterde aandachtig. Vervolgens antwoordde hij met één zin: “Niemand gooit stenen naar een afgestorven boom.”
Antony de Mello sj

Anthony de Mello sj (1931 – 1987) was een  Indisch jezuïet en psychotherapeut. Hij had veel aandacht voor de dialoog tussen de ignatiaanse spiritualiteit en de Indische wijsheidstraditie. De Mello is bekend om zijn korte verhaaltjes.

Het verschil tussen de Kerk en groot huisvuil (2/8)

Afbeelding
In het najaar van 2016 hield ik in het kader van “Bruisende Kerk”, een congres voor jonge katholieken in Gouda, een inleiding met als titel: “Meer houden van de Kerk: in de leer bij Ignatius van Loyola en Lucifer.” Hier volgen enkele uittreksels.  2/8 Als ik naar mezelf kijk, stel ik vast dat ik houd van onze Kerk. Niet aarzelend. Wel voluit. Dat is gewoon zo. Als ik me vervolgens de vraag stel hoe dat komt, dan heb ik meteen het antwoord. Ik heb er geen verdienste aan. Het is gewoon de Kerk die mij Jezus heeft doen ontdekken, het mooiste wat mij ooit overkomen is. Zonder de Kerk had ik nooit het Evangelie leren kennen. Het dankzij de Kerk dat ik in 1989 heb kunnen besluiten om jezuïet te worden. En nochtans stonden toen reeds zowat alle rationele, objectieve lichten op rood om me in die kwijnende Kerk te engageren. Maar mijn hart zei ja. Ik had leren houden van Jezus en ik voelde aan dat dé plaats bij uitstek om Jezus te ontmoeten en dienen net de Kerk is. 
Toen de misbruikcrisis uitbr…

Waarom God is als licht: een adventsoverweging door Mark Rotsaert sj

Afbeelding
Als het licht verdwijnt, valt de duisternis in. Dan is alles donker om ons heen. In de duisternis is het moeilijk je weg te vinden. Maar wanneer het licht opnieuw verschijnt, herleeft het leven: het licht geeft kleur aan mensen en dingen. Het licht zelf zien we niet, maar het maakt wel dat wij alles opnieuw zien wat we in de duisternis niet konden zien. Zo is ook God: we zien Hem niet, maar Hij geeft wel zin en samenhang aan ons leven. Maar soms verdwijnt ook die zin en samenhang, en dan wordt alles duister in ons. Ons hart kan vertroebeld raken. Het goede dat we willen doen, doen we niet; en het kwade dat we niet willen doen, doen we wel. Alleen komen we er meestal niet uit. En er is ook het leed dat mensen ons aandoen. Onze innerlijke kwetsuren riskeren ons op onszelf terug te dringen en maken ons blind voor het licht.
Zoveel teksten uit Oud en Nieuw Testament brengen ons het getuigenis van hen die mochten ervaren dat ook in de duisternis Hij ons bij de hand houdt, en dat ook wanneer…

Waarom advent en grote kuis hand in hand gaan

Afbeelding
Onderstaande overweging verschijnt vandaag op www.gewijderuimte.org
De grote kuis van elk hoekje en spleetje is begonnen. We zijn bezig aan het uitdelen van speelgoed, kleren die niet meer passen, overtollige zaken. We geven die dingen uit handen die we nog hielden ‘voor het geval dat’ en andere dingen die ons leven in wanorde brachten omdat we de tijd niet hadden dingen regelmatig op te ruimen.
De ruimte die wij in ons huis herwinnen is bevrijdend. Er is meer ruimte om te bewegen en meer plaats om te leven. Er is meer ruimte om te focussen op de dingen die de moeite waard zijn – en die dingen zijn geen dingen.
Het opruimen van de rommel in ons huis, herinnert mij eraan dat Advent een uitgelezen tijd is om de geestelijke rommel op te ruimen. Ik stel mij de vraag: zal er als Jezus komt, plaats voor Hem zijn of zal Hij mijn hart en ziel volgepropt vinden?Zit ik vast aan dingen die ik niet nodig heb wegens de vrees ‘voor het geval dat’. Of vertrouw ik Hem voldoende om alles los te laten? H…

Weet je nog wat je deed op 19.4.05 om 18u45? Ik wel ... (1/8)

Afbeelding
In het najaar van 2016 hield ik in het kader van “Bruisende Kerk”, een congres voor jonge katholieken in Gouda, een inleiding met als titel: “Meer houden van de Kerk: in de leer bij Ignatius van Loyola en Lucifer.” Hier volgen enkele uittreksels. 1/8
Wie van jullie herinnert zich nog wat je aan het doen was op 19 april2005, omstreeks kwart voor zeven in de avond? Ik weet het nog als was het gisteren. Ik zat, samen met mijn medebroeders, gespannen voor de televisie. Er was net witte rook uit de schoorsteen van de Sixtijnse kapel gekomen. Kardinaal Medina kwam het balkon van de Sint-Pietersbasiliek op en sprak de rituele woorden Habemus papam. Vervolgens kwam de naam van de opvolger van Johannes Paulus II: Josephus Ratzinger. Ik herinner met dit zo goed omdat er toen een ijskoude rilling over mijn rug liep: Het is toch niet waar … De pantserkardinaal, de rottweiler van God en andere bijnamen van de prefect van de Congregatie voor de geloofsleer kwamen me meteen voor de geest.
Jullie zijn …

Waar ren jij eigenlijk achteraan? Buster Keaton himself stelt je de vraag

Afbeelding
Waar ren jij nu toch al zo lang achter aan?
Kan je het benoemen?
Waar leidt het je naar? Meer leven? Meer dood?
Wat doe je ermee?

Karl Rahner sj over hoe je toch kan leren bidden

Afbeelding