Berichten

Berichten uit mei, 2017 weergeven

Wat kan je besluiten uit drie paradoxen over het geloof?

Afbeelding
Geloven, wat is dat eigenlijk? Aan de hand van 3 paradoxen probeer ik daar in deze serie van 7 posts iets over uit te leggen (7/7)
Besluit en samenvatting: wat kunnen we leren uit deze drie paradoxen?
Geloven is helemaal niet zo vreemd of uitzonderlijk. Het is eigen aan het menszijn om te geloven.Geloven kan goed doen aan je hart. Dichter bij God komen doet inderdaad deugd en maakt vreugdevol. Maar het is ook best mogelijk dat je als gelovige door een periode van droogte of leegte gaat. Niet leuk. Maar, strikt genomen, eigenlijk geen probleem of reden op te gaan twijfelen aan je geloof.Ten slotte. Jouw persoonlijke geloofservaring is best belangrijk. En je eigen biddende hart is een bevoorrechte vindplaats van God. Maar het is maar goed dat je je tegelijkertijd mag verlaten op de veel ruimere geloofservaring van de  gelovige gemeenschap door de eeuwen heen. Het is de Kerk die ons de volheid van het geloof aanbiedt.

Waarom die oorverdovende stilte rond kardinaal Müller?

Afbeelding
Voorbije donderdag werd een interview gepubliceerd met kardinaal Müller. De Prefect van de Congregatie voor de Geloofsleer spreekt er streng over de interpretatie die door sommige bisschoppen(conferenties) is gegeven aan Amoris Laetitia. Tussen de lijnen door lees je zijn onvrede over het feit dat een aantal de mogelijkheid bieden aan hertrouwde echtgescheidenen om, na een proces van onderscheiding, opnieuw de communie te ontvangen. Een interpretatie van Amoris Laetitia die gesteund wordt door paus Franciscus zelf.

In een interessante commentaar in Crux stelt John Allen jr, de meest gezaghebbende Amerikaanse vaticanoloog, vast dat deze stellingname van de kardinaal bijna onopgemerkt voorbij is gegaan. Hij spreekt van een oorverdovende stilte. Opmerkelijk omdat die frontale kritiek komt van een kardinaal die een functie bekleedt die traditioneel als uiterst gezaghebbend wordt beschouwd binnen de Katholieke Kerk.

Hoe dit te verklaren? Ik kan met niet van de indruk ontdoen dat kardinaal Mü…

Heel dik of heel dun ... Hoe zit het nu?

Afbeelding
Zoals je jezelf ziet, zoals anderen jou zien en zoals je werkelijk bent, het valt niet noodzakelijk samen.
Soms durven we dat al eens te vergeten.
Voor onszelf. En ook voor anderen.

Waar de Kerk ons, gelukkig maar, van bevrijdt

Afbeelding
Geloven, wat is dat eigenlijk? Aan de hand van 3 paradoxen probeer ik daar in deze serie van 7 posts iets over uit te leggen (6/7)

Paradox nr 3 (b):  Persoonlijke ervaring is fundamenteel voor geloof ó geloof  is ruimer dan eigen ervaring.

b. Mijn eigen geloof is maar een fractie van het geloof. Het geloof van de Kerk, is, gelukkig maar, veel ruimer dan mijn ervaring.
Talrijke generaties zijn ons vooraf gegaan; en vandaag de dag telt de katholieke Kerk zo’n 1,2 miljard mensen, verspreid over de gehele wereld. Ik mag mij, in geloof, overgeven en toevertrouwen aan het geloof van de Kerk. Vandaag zal mijn geloof een steunpunt zijn voor het zoeken en aarzelen van een ander, en morgen zal het omgekeerd zijn.
Ook dit kan bevrijdend zijn. Het bevrijdt van de “must” van de persoonlijke ervaring : ik zou maar kunnen  geloven wat ikzelf heb ervaren. Het voorbeeld van die gevangene (zie vorige bijdrage) is daar een extreme illustratie van. Het geloof van die zuster doet hem verlangen naar…

Wat ik leerde van bejaarde kardinaal met transistor in de hand

Afbeelding
Hieronder mijn homilie voor deze zondag

ZEVENDE ZONDAG VAN PASEN Hand. 1, 12 – 141 Petr. 4, 13 – 16Joh. 17, 1 - 11a
Aan zijn rechterhand droeg hij een indrukwekkende ring. Met zijn linkerhand hield hij een transistor vast. Zodra hij sprak, zette hij die aan. Om de afluisterapparatuur te verstoren, fluisterde hij. FrantišekTomášek was de kardinaal aartsbisschop van Praag. Hij was net 90.

In het voorjaar ‘89 was ik met Kerk in nood op rondreis in het Oostblok, kort voor de val van het ijzeren gordijn. We gingen naar Tsjechoslovakije. Daar heerste toen een echte kerkvervolging. In Olomouc bezochten we een concentratieklooster. 200 oudere zusters hadden er permanent huisarrest. In Bratislawa zagen we Jan Korec sj, een ondergrondse jezuïetenbisschop. Het meest indrukwekkend was echter de ontmoeting met kardinaal Tomášek .

Waar we het over hadden weet ik niet meer. Wel dat we Tomášek vroegen om een boodschap voor het thuisfront. Hij moest niet lang nadenken.

Wie zich inzet voor Christus doet veel

Paus wijst opdringerige Trump terecht

Afbeelding
Detailbeelden van delicaat incident tussen paus Franciscus en president Trump



In de serie "t Hoeft niet altijd serieus te zijn"

Hemelvaart: waar gaat dat eigenlijk over?

Afbeelding
Met de Hemelvaart komt een einde aan de lichamelijke aanwezigheid van Jezus onder de mensen. Er is weliswaar nog de aanwezigheid van de Heer in de Eucharistie. Maar het tijdperk van de bijzondere lijfelijke aanwezigheid van de Zoon wordt definitief afgesloten door de Hemelvaart.
In de dynamiek en de logica van  de heilsgeschiedenis, beantwoordt de Hemelvaart onmiskenbaar aan de incarnatie/menswording: de Zoon is nedergedaald naar de aarde. Hij heeft er een bepaalde tijd verbleven. Hij is gestorven en is vervolgens verrezen. Het opstijgen naar de hemel betekent dat Hij teruggekeerd is “naar waar Hij eerst was” (Joh 6, 62). De Verrezene is nu definitief terug bij de Vader. Hij is opnieuw “tot Gods majesteit verheven”(Joh 7, 39),  “aan de rechterhand van God. (Mc 16, 19) De vroegere toestand van de gewone aardse nabijheid is voorbij.  Of zoals Jezus het uitlegt aan Nikodemus: “Er is toch nooit iemand opgestegen naar de hemel behalve degene die uit de hemel is neergedaald: de Mensenzoon?

Paus Franciscus inspireert Belgische bisschoppen: vier korte bedenkingen bij brief over Amoris Laetitia

Afbeelding
De Belgische bisschoppen hebben gisteren, 24 mei 2017, een pastorale brief gepubliceerd over Amoris Laetitia van paus Franciscus. Het is een korte, vlot leesbare tekst geworden. Beide voeten op de grond, makkelijk verstaanbaar woordgebruik, eisend én barmhartig. Het hele document ademt de inspiratie van paus Franciscus.
Eerst wordt ingegaan op de huwelijksvoorbereiding. Vervolgens wordt aandacht besteed aan de begeleiding van gehuwden en gezinnen. Het derde en laatste deel gaat over Omgang met gebrokenheid. Het is het meest uitvoerige deel.
Vier punten hebben mijn bijzondere aandacht getrokken bij het lezen van dit derde deel dat handelt over de mogelijke toelating van hertrouwde echtgescheidenen tot de communie.
1.Ten eerste is daar de mildheid, de niet veroordelende toon en het ernstig nemen van de pijn van de betrokkenen, niet in het minst van de kinderen. De bisschoppen spreken als herders, met bijzondere aandacht voor de gewonde schapen. Tegelijk zijn ze zich bewust van de grote in…

Wat je verliest door te bidden (Piet van Breemen)

Afbeelding
Wat is gebed? Bidden is tijd verliezen. Meer nog, het is jezelf verliezen.

Dit tijdverlies verwijst op realistische en indringende wijze naar een nog fundamenteler verlies en overgave die plaatsvinden bij elk authentiek gebed. “Wie zijn ziel verliest zal het vinden” is de kern van het ware gebed.

Hiermee wil ik helemaal niet zeggen dat bidden geen vruchtbare effecten kan hebben. Wel dat “nut” niet het einddoel kan zijn van gebed. Vriendschap kan allerhande “nuttige” voordelen hebben. Maar als vriendschap in de eerste plaats daarop gericht is, dan is er helemaal geen vriendschap.

Om het te zeggen met woorden van Meester Eckhart, een geestelijk schrijver uit de Middeleeuwen: “God gebruiken is Hem doden.”

Piet van Breemen sj

Niet geloven; toch vragen om doopsel: kan dat?

Afbeelding
Geloven, wat is dat eigenlijk? Aan de hand van 3 paradoxen probeer ik daar in deze serie van 7 posts iets over uit te leggen (5/7)

Paradox nr 3 (a):  Persoonlijke ervaring is fundamenteel voor geloof ó geloof  is ruimer dan eigen ervaring.

a.Het geloofsavontuur heeft iets dat bij uitstek persoonlijk en heel individueel gekleurd is.
Anekdote : Een Franse gevangenisaalmoezenier gaat op bezoek. Een oudere gevangene vraagt hem het doopsel. De gevangenisaalmoezenier is wat verwonderd. Hij weet dat de gevangene met geloof bezig is, maar ook dat hij hem onlangs nog zei zelf niet te geloven. Gevangene vertelt hem over de zuster die al meer dan 10 jaar werkt in de ziekenboeg van de gevangenis, waar eigenlijk niemand wil werken. Als die vrouw er vrijwillig voor kiest om hier te komen werken, en dat als meer dan 10 jaar, dan kan het niet anders dan dat God bestaat. Wilt U mij dopen?

ØDe ganse onderscheiding van de Geesten van Ignatius is hierop gebaseerd. God spreekt rechtstreeks tot mij via vreugde…

Leren van koeien die na een lange winter terug de weide in mogen

Afbeelding
Wat doet jou dartelend door het leven gaan?
Wat geeft jouw spontaan vreugde?
Doe je daar iets mee?

Een haalbaar recept voor vrede

Afbeelding
Anthony de Mello sj (1931 – 1987) was een  Indisch jezuïet en psychotherapeut. Hij had veel aandacht voor de dialoog tussen de ignatiaanse spiritualiteit en de Indische wijsheidstraditie. De Mello is bekend om zijn korte verhaaltjes.
Tegen een leerling die constant klaagde over anderen zei de wijze: “Wanneer je vrede wilt, probeer dan jezelf te veranderen, niet de anderen. Het is makkelijker je voeten met slippers te beschermen dan de aarde met tapijt te bedekken.”

Anthony de Mello sj


Kan je geloven als de telefoon niet wordt opgenomen?

Afbeelding
Geloven, in paradoxen (4/7)
Geloven, wat is dat eigenlijk? Aan de hand van 3 paradoxen probeer ik daar in deze serie van 7 posts iets over uit te leggen. Paradox nr 2 (b): Geloven is een ervaring ó je kan geloven zonder onmiddellijke ervaring a.Geloof is méér dan een deugddoende ervaringTot onze schade en schande stellen gelovigen vast ook dat ze die zo deugddoende ervaring niet kunnen vasthouden.
Als je terug thuiskomt na een viering die nu echt eens deugd gedaan heeft kan het zijn dat je de indruk  krijgt: ik voel niets meer, dat enthousiasme is weg,
Je voelt “het” niet meer. Of zelf nog meer, er komt twijfel. Maak ik me geen blaasjes wijs, zijn het niet allemaal illusies, te mooi om waar te zijn. Het is mooipraterij die weggeblazen wordt door de hardheid van het leven.
Ik zou hier willen verwijzen naar de ervaring van één van de meest indrukwekkende geloofsgetuigen die ik ken. Theresia van Lisieux. Een jonge slotzuster die, na een eindeloze doodsstrijd, gestorven is aan TBC in de Karme…

Wanneer mag je je vriend van Jezus noemen?

Afbeelding
"Niemand mag zichzelf vriend van Christus noemen als hij niet de zielen koestert die Christus verlost heeft door het vergieten van zijn bloed."

Ignatius van Loyola




Geloven dat er iemand op je wacht

Afbeelding
Hierboven, een stiltetip die ik schreef voor de Evangelische Omroep

Overeind blijven, ook als dat eigenlijk niet kan

Afbeelding

Frans van der Lugt sj: de voorwaarde opdat God echt in jou kan huizen

Afbeelding
Frans van der Lugt sj werd vermoord in Homs (Syrië) op 7 april 2014

Ergens, diep in het merg van je mens-zijn - daar waar God kan huizen, heel misschien -, voel je aan dat het er op de eerste plaats niet om gaat volle of vuile handen te hebben, maar dat je moet gaan proberen te aanvaarden, moeizaam en langzaam, dat je handen leeg zijn, dat je niets hebt, dat je alles altijd opnieuw mag en moet ontvangen en dat je alleen maar ontvangend kunt geven.

Frans van der Lugt sj


(Met dank aan Rick)

Kan je als christen geloven zonder Bijbel?

Afbeelding
Geloven, in paradoxen (3/7)

Geloven, wat is dat eigenlijk? Aan de hand van de 3 paradoxen probeer ik daar in deze serie van 7 posts iets over uit te leggen.
Paradox nr 2 (a): Geloven is een ervaring; je kan geloven zonder onmiddellijke ervaring a.Geloof kan gepaard gaan met een ervaringðIgnatius, in de inleidende aantekeningen van de Geestelijke Oefeningen, schrijft dat de GO de mens kunnen brengen tot een rechtstreekse, bijna zintuiglijke ervaring/ontmoeting van God zelf.
In zijn autobiografie beschrijft hij vb een persoonlijke gebedservaring van hem in de buurt van de Manresa-rivier. Hij zegt ervan dat die ervaring zo sterk was dat, zelfs al was er helemaal geen Bijbel, hij toch bereid zo zijn om zijn leven helemaal te geven om op te komen voor die geloofservaring die hij meegemaakt had.
Die ervaring is niet in de eerste plaats intellectueel of verstandelijk. Ze kan wel geduid worden met de ratio, maar gaat veel dieper. Het is ons hart dat geraakt is. We hebben daar een kwaliteit van vre…

Het moederlied: klinkt dit niet ergens vertrouwd?

Afbeelding
Toegegeven. Het kan van het goede soms (heel) wat te veel zijn.
Laten we toch maar niet vergeten dat het in de eerste plaats gaat over het goede!
Een gelukkige moederkensdag aan alle moeders!



Paus viert eucharistie in Fatima: rechtstreeks

Afbeelding
Eucharistie waarin paus Franciscus Jacinta en Francisco heilig verklaart in Fatima: rechtstreeks

Het leven van Ignatius, verteld door een olijf …

Afbeelding
</ifram</span><span lang="EN-US" style="font-family:&quot;Calibri&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-bidi-font-family:&quot;Times New Roman&quot;; mso-ansi-language:EN-US">e><o:p></o:p></span></p><p></p>

Wat denk je van deze video over het leven van Ignatius. Zelf vind ik hem uitstekend. En, met een typisch Amerikaans vleugje humor: de verteller is een … olijf.

Bezoek paus Franciscus aan Fatima: rechtstreekse beelden

Afbeelding
Rechtstreekse beelden bezoek paus Franciscus aan Fatima

Zijn die zusters echt zo anders als jij en ik?

Afbeelding
‘t Hoeft niet altijd serieus te zijn. Maar, zoals het echte humor betaamt, stelt ook dit videootje pertinente vragen.
Doen we wel echt wat we doen? Zijn we echt met ons hart erbij of doen we soms een beetje alsof?
Voor die zusters gaat het over stilte. Voor jou en mij waarschijnlijk over iets anders. Maar de vraag blijft dezelfde.




Geloven als sprong in het ongewisse

Afbeelding
Geloven, wat is dat eigenlijk? Aan de hand van de 3 paradoxen probeert Nikolaas Sintobin sj daar in deze serie van 7 posts iets over uit te leggen (2/7)
Paradox nr 1 (b)  : Geloven is even evident als horen en zien  ---  Geloof in God lijkt voorbehouden voor een kleine groep
b)Het eisende christelijke geloven
Dat basale, evidente geloven is dus eigen aan ons menszijn. Maar het gaat hier uiteraard over de benedengrens van het geloven als typische mensenhouding.  Het christelijke geloof in Jezus Christus situeert zich duidelijk aan de bovengrens. Maar ten gronde gaat het hier ook in de eerste plaats over datzelfde gemeenschappelijke geloven, zij het in een heel radicale vorm. Want bij het geloof in Jezus Christus word je uitgenodigd  om je hele hebben en zijn, de zin en het doel van je leven toe te vertrouwen aan iemand buiten jou, waar je helemaal geen pak op hebt, die je niet kan zien.
ðHet kleine kind dat voor het eerst fietst ziet met zijn eigen ogen dat papa of mama naast hem staan. Al…