Posts

Posts uit november, 2017 weergeven

Iemand aanvaarden en toch diens gebreken niet onder mat vegen. Hoe doe je dat? In de leer bij Piet van Breemen sj

Afbeelding
30 jaar geleden las ik voor het eerst de tekst “De moed om te aanvaarden dat men aanvaard is” van Piet van Breemen sj (uit “Als brood dat wordt gebroken”, Lannoo, 1977). Hij grifte zich meteen in mijn geheugen. Enkele uittreksels. (3/6)
Iemand aanvaarden betekent niet dat ik zijn gebreken ontken, dat ik ze toedek of probeer weg te praten. Aanvaarding betekent ook niet dat ik alles wat die persoon doet prachtig vind. Het tegendeel is waar. Als ik de gebreken van iemand ontken, dan aanvaard ik hem zeker niet; ik heb de diepte van die persoon nog niet bereikt. Alleen wanneer ik iemand aanvaard, kan ik werkelijk zijn gebreken onder ogen zien.

Op een negatieve manier uitgedrukt: aanvaarding betekent dat ik nooit iemand het gevoel geef dat hij niet meetelt. Niets meer van iemand verwachten is zoveel als iemand doden en hem onvruchtbaar maken. Hij kan niets meer. Men zegt dat kinderen met Engelse ziekte kalk uit de muur krabben. Mensen die niet aanvaard worden, krabben aanvaarding uit de muur.…

Het beste wat me overkomen is is het overlijden van mijn vader

Afbeelding
Toen hem de vraag werd gesteld twijfelde de jongen, een opgeschoten puber, geen ogenblik. “Het beste wat  me overkomen is is het overlijden van mijn vader”.

De tafelgenoten, ikzelf incluis, waren verbijsterd. De jonge man besefte dit best en gaf meteen wat uitleg. 

Mijn vader is drie jaar geleden, na een lange ziekte, gestorven. Ik had veel liever dat hij was blijven leven. Ik hield van hem.  Maar nu stel ik vast dat ik veel dankbaarder in het leven sta dan voorheen, dat ik gewoon dankbaar ben dat ik mag leven, elke dag opnieuw. En ook dat ik vaak verwonderd en blij ben om kleine, eenvoudige dingen. Ja, ik weet dat dit vreemd kan klinken, maar eigenlijk is dit het beste wat me ooit overkomen is”.

Video voordracht paus Franciscus voor burgerlijke autoriteiten Myanmar

Afbeelding
Video toespraak paus Franciscus tot overheden Myanmar

Christenen, wat zijn dat eigenlijk?

Afbeelding
De vreugde van de Blijde Boodschap

 Paus Franciscus brengt de kern van het christelijke leven scherp in beeld. Waar voorheen de nadruk meer lag op de Kerk als instituut met zijn dogma’s en zijn discipline, ligt nu de nadruk duidelijk op de persoon van Jezus.


Wie zijn wij, christenen?  Wij zijn meer dan een club met zijn eigen regels en reglementen. Onze diepste identiteit of eigenheid wordt ook niet bepaald door ons al of niet regelmatig bijwonen van kerkdiensten, of door onze bekwaamheid die of die leerstelling te verdedigen.
Onze identiteit berust op het wezenskenmerk van een ander persoon, iemand van wie wij geloven dat Hij de zoon van God is, levend tussen ons. Wij mogen verschillen in onze opvattingen over de pauselijke onfeilbaarheid, over geboortebeperking of de wijding van vrouwen. Wij mogen bidden op een wijze die iedereen in verwarring brengt. Maar we weten dat wij alleen maar naar Jezus kijken en willen worden zoals Hij is. Wij zijn als leerlingen  die zich verzamelen ron…

Eerste beelden aankomst paus Franciscus in Myanmar

Afbeelding
Beelden aankomst paus Franciscus in Myanmar, het begin van een van zijn moeilijkste en meest delicate bezoeken.

Zou je dan toch iets kunnen leren van deze hond?

Afbeelding

Het valt eigenlijk best wel mee

Afbeelding
Onze samenleving heet meer en meer mensonvriendelijk te worden, in tegenstelling tot minder ontwikkelde landen.
Chili is zo’n land. Ik verbleef er een klein jaar, voldoende om het wat te leren kennen. Een van de dingen die me opviel was hoe brutaal men er is in het verkeer. Als voetganger ben je daar vogelvrij. Ook op het zebrapad. Rennen is de boodschap. Anders word je gewoon omver gereden.
Onlangs was ik in de Gentse binnenstad. Ik zag een vader met 2jonge kinderen. Het ene op het fietszitje. Het ander, een piepklein meisje, te voet, naast hem.De man stak voorzichtig, te voet naast zijn fiets, de straat over. Het dochtertje was hem niet gevolgd en was op het voetpad blijven staan. Papa moedigde vriendelijk het kind aan om over te steken. Het kind aarzelde. Het was zichtbaar angstig.Aan de ene kant kwam een auto aangereden. Aan de andere een fiets. Beide bestuurders hadden meteen in de gaten wat er gebeurde. Ze stopten en deden beiden het meisje vriendelijk teken om over te steken. Ge…

Waarom je beter geen geschenken aanvaardt

Afbeelding
Wie geschenken aanvaardt verliest niet alleen veel van zijn vrijheid, maar verliest  ook gezag. 

Ignatius van Loyola

Over hoe en waarom van geestelijke begeleiding

Afbeelding
Bidden raakt je intimiteit. Het is een mysterie. Voor jezelf. En nog meer voor een ander. Woorden zijn vaak ontoereikend om uit te drukken wat zich afspeelt in het gebed. Toch kan het zinvol zijn om te praten over je gebed met een een ander biddende man of vrouw die daar ervaring mee heeft. Dit heet geestelijke begeleiding.

Mensen zijn wezens van het woord. Woorden leggen op wat je meemaakt helpt om meer inzicht te krijgen in je innerlijke ervaring. In het bijzonder als dit gebeurt ten aanzien van een andere mens. Vaak helpt het om de discrete aanwezigheid van God in je (gebeds)leven op het spoor te komen. Dit is trouwens het eerste oogmerk van geestelijke begeleiding. Ook is het zo dat moeilijke ervaringen, gewoon door erover te spreken, gerelativeerd worden en helemaal niet zo problematisch lijken.
Geestelijke begeleiding helpt om de band te leggen met de ervaring van de gelovige kerkgemeenschap door de eeuwen heen. Mensen hebben reeds vóór jou gebeden en daar heel wat uit geleerd. Oo…

Hoe een mens een gevoel van eigenwaarde geven?

Afbeelding
30 jaar geleden las ik voor het eerst de tekst “De moed om te aanvaarden dat men aanvaard is” van Piet van Breemen sj (uit “Als brood dat wordt gebroken”, Lannoo, 1977). Hij grifte zich meteen in mijn geheugen. Enkele uittreksels. (2/6)
Aanvaard worden betekent, dat de mensen met wie ik leef, me een gevoel van eigenwaarde geven, me laten merken dat ik de moeite waard ben. Ze zijn gelukkig dat ik ben wie ik ben. Aanvaard worden betekent, dat ik ruimte krijg om te groeien maar niet geforceerd word: ik hoef niet te zijn wie ik niet ben. Het betekent ook dat ik niet word opgesloten in mijn verleden of mijn heden; integendeel ik krijg ruimte om te ontplooien en om de fouten van het verleden te boven te komen. In ’n zekere zin kunnen we zeggen dat aanvaard worden betekent een ont-hulling. Ieder van ons wordt geboren met vele mogelijkheden.
Maar die mogelijkheden kunnen pas tot werkelijkheid worden in het warme klimaat van het aanvaard worden door anderen. Aanvaard worden bevrijdt alles dat i…

De achterkant van biddenonderweg.org, via Facebook-live

Afbeelding
Gisteren gingen we met biddenonderweg.org  voor het eerst live op FB. Journalist-medewerker Rick Timmermans interviewde Guido Attema en mezelf over het dagelijks reilen en zeilen van Bidden Onderweg: waarom, hoe, met wie, heel concreet en algemeen.

Wil je weten hoe onze studio eruit ziet én het antwoord krijgen op alle mogelijke vragen, kijk en luister dan hieronder naar deze uitzending. Ook krijg je allerhande tips en een paar vragen.

De moed om te aanvaarden dat men aanvaard is (1/6)

Afbeelding
30 jaar geleden las ik voor het eerst de tekst “De moed om te aanvaarden dat men aanvaard is” van Piet van Breemen sj (uit “Als brood dat wordt gebroken”, Lannoo, 1977). Hij grifte zich meteen in mijn geheugen. Enkele uittreksels. (1/6)
Een van de diepste vragen van het mensenhart is de vraag naar waardering. Iedere mens wil gewaardeerd worden. Dit betekent niet dat iedereen van anderen wil horen hoe goed hij wel is. Ongetwijfeld is dat verlangen er ook, maar dat is niet het diepste. We zouden kunnen zeggen, dat iedere mens verlangt bemind te worden. Maar dat is ook dubbelzinnig.
Er zijn zoveel soorten liefde als er soorten bloemen zijn. Voor sommige mensen is liefde iets hartstochtelijks; voor anderen is het iets romantisch; voor weer anderen is liefde iets louters seksueels. Er is echter ook een diepere liefde, de liefde van de aanvaarding. Iedere mens hunkert er naar aanvaard te worden, aanvaard zoals hij is. Niets in een mensenleven is van zulke langdurige en noodlottige uitwerking…

De echte oorzaak van het lijden

Afbeelding
Anthony de Mello sj (1931 – 1987) was eenIndisch jezuïet en psychotherapeut. Hij had veel aandacht voor de dialoog tussen de ignatiaanse spiritualiteit en de Indische wijsheidstraditie. De Mello is bekend om zijn korte verhaaltjes.
De leerlingen discussieerden druk over de oorzaak van het menselijk lijden.

Sommigen zeiden dat dit kwam door egoïsme; anderen door misleiding; weer anderen door het onvermogen het ware van het onware te scheiden.
Toen men de vraag aan de wijze voorlegde zei hij: “Al het lijden komt voort uit het onvermogen om in zijn eentje de stilte in te gaan.”

Anthony de Mello sj

Een goede reden om even terug te gaan naar je kindertijd

Afbeelding
Deze overweging wordt vandaag gepubliceerd op www.gewijderuimte.org

Wanneer ik ergens mee zit dat volwassenen onmogelijk kunnen slikken, dan schrijf ik het in een boek voor kinderen….. Kinderen hebben zich nog niet afgesloten met angst voor het onbekende, angst voor een plotselinge ommekeer of de run op veiligheid. Zij zijn nog steeds bekend met de ingeboren woordenschat van de mythe.
Madeleine L'Engle

Waar hield ik van toen ik een kind was? Wat geloofde ik, waar ging ik voor voordat volwassenen me vertelden waarvoor ik diende te gaan of wat ik moest geloven of liefhebben? Kan ik zo ver teruggaan in mijn herinnering? Tenzij mijn kindertijd op een of andere manier verschrikkelijk was – en sommige kinderjaren zijn dat – genoot ik van de tijd, hoe kort ook, toen ik mijn kinderlijke intuïtie vertrouwde en toen ik makkelijk in contact kon komen met mijn geest en met God.

Over kangoeroes en jouw persoonlijk geluk

Afbeelding
Hoe begin jij gewoonlijk jouw morgen?
Of nog, wat heb jij nodig om zo je dag door te gaan? Wat maakt jou dartel en jolig? 
Eigenlijk best wel belangrijk om dit te weten. En om er vervolgens ook nog iets mee te doen!

Boodschap voor mensen die zichzelf voor goede christenen houden

Afbeelding
‘Wij houden onszelf wellicht voor goede christenen, spreken dikwijls over God (of misschien ook niet!), lezen dikwijls religieuze lectuur, gaan regelmatig naar godsdienstige bijeenkomsten, zijn vrijwillige medewerkers in de parochie, reserveren tijd voor meditatie en nemen trouw deel aan de eucharistieviering. En toch wordt ons leven veel meer bepaald door een vlucht voor God dan we willen toegeven. Ons leven kan boordevol belangstelling zijn voor spiritualiteit en toch maar heel weinig ruimte voor God laten. Het is bijzonder jammer dat we nauwelijks beseffen hoe onze spirituele activiteiten er dan in feite toe dienen God te ontlopen. Met onze vrome bezigheden bouwen we een heel efficiënte verdedigingsgordel op tegen de onvoorwaardelijke liefde van God die  – dat voelen we intuïtief heel zuiver aan – ons op den duur tot een volledige overgave aan God zou brengen. Precies dat willen wij niet. Zo kan religie tot een afweersysteem tegen God worden.’
‘Als wij werkelijk God in ons leven wil…